Zupa długowieczności z Sardynii syci na długo. Fasola, ciecierzyca i warzywa robią z niej pełny obiad
Dieta śródziemnomorska od lat uznawana jest za jeden z najzdrowszych sposobów odżywiania na świecie – a Sardynia to jej żywe laboratorium. To właśnie stąd pochodzi rodzina Melis, wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa jako najstarsza żyjąca rodzina na świecie. Ich sekret? Codzienne nawyki, aktywny styl życia i przede wszystkim prosta, roślinna kuchnia oparta na lokalnych składnikach. Jednym z filarów tej diety jest tzw. zupa długowieczności – tradycyjne danie, które nie tylko syci, ale też wzmacnia organizm i wspiera zdrowe starzenie.
Dieta bezglutenowa
Dieta wegańska
Dieta wegetariańska
Zupa długowieczności z Sardynii to pożywna minestrone z warzyw, strączków, pomidorów i kaszy. Jej popularność wiąże się z kuchnią wyspy, która często pojawia się w opowieściach o prostym, codziennym jedzeniu: fasoli, ciecierzycy, warzywach z ogrodu, oliwie, ziołach i pieczywie na zakwasie. W przepisie inspirowanym rodziną Melis nie ma drogich składników ani skomplikowanej techniki. Jest za to duży garnek zupy, która syci na długo i dobrze pasuje do chłodniejszych dni.
Największą zaletą tej zupy jest skład. Biała fasola, czerwona fasola i ciecierzyca dodają treściwości, marchewka, seler naciowy, ziemniaki i cebula budują warzywną bazę, a pomidory wnoszą lekko kwaśny smak. Czosnek, oregano, liście laurowe i oliwa przesuwają całość w stronę kuchni śródziemnomorskiej. To zupa, którą można ugotować raz, a potem odgrzewać — po kilku godzinach smaki jeszcze lepiej się łączą.
Warto tylko pamiętać o organizacji. Suche fasole i ciecierzycę trzeba namoczyć dzień wcześniej, a potem ugotować do miękkości. Dzięki temu właściwe przygotowanie zupy jest już proste: warzywa podsmaża się na oliwie, dusi z odrobiną wody, zalewa bulionem i gotuje z kaszą, pomidorami oraz strączkami. Jeśli chcesz wersję bezglutenową, nie używaj kaszy jęczmiennej — zamień ją na ryż, kaszę gryczaną niepaloną albo komosę ryżową. Jęczmień jest zbożem zawierającym gluten.
Jak zrobić zupę długowieczności z Sardynii?
Białą fasolę, czerwoną fasolę i ciecierzycę zalej wodą i odstaw na noc. Następnego dnia ugotuj je do miękkości. Cebulę, seler naciowy, marchewki, ziemniaki i czosnek obierz, a potem pokrój w drobną kostkę. W garnku rozgrzej oliwę, wrzuć warzywa i smaż, aż lekko zmiękną. Wlej wodę i duś na małym ogniu, mieszając od czasu do czasu. Następnie dodaj bulion, liście laurowe i oregano. Wsyp opłukaną kaszę jęczmienną i gotuj, aż będzie miękka. Na końcu dodaj ugotowane strączki oraz pomidory z puszki, dopraw solą i pieprzem, wymieszaj i gotuj jeszcze około 10 minut.
Co to jest zupa długowieczności?
To warzywna, sardyńska minestrone z fasolą, ciecierzycą, kaszą, pomidorami i oliwą. Nazwa nawiązuje do kuchni Sardynii i historii rodziny Melis, która w materiale Beszamelu pojawia się jako przykład wyjątkowej długowieczności. Warto jednak traktować tę nazwę kulinarnie, a nie jak obietnicę zdrowotną. Zupa może być częścią dobrze zbilansowanej diety, ale sama w sobie nie gwarantuje długiego życia.
Czy zupa długowieczności jest bezglutenowa?
W tej wersji nie. Przepis zawiera kaszę jęczmienną perłową, a jęczmień należy do zbóż zawierających gluten. Jeśli zupa ma być bezglutenowa, trzeba zamienić kaszę jęczmienną na ryż, komosę ryżową, kaszę jaglaną albo certyfikowaną kaszę gryczaną.
Czy można użyć strączków z puszki?
Tak, to dobry skrót, gdy nie masz czasu na moczenie i gotowanie fasoli oraz ciecierzycy. Strączki z puszki wystarczy odcedzić, przepłukać i dodać pod koniec gotowania, razem z pomidorami. Zupa będzie gotowa szybciej, choć wersja z suchych strączków ma bardziej domowy, głębszy smak.
Jak zagęścić minestrone z Sardynii?
Najprościej rozgnieść część fasoli i ciecierzycy łyżką o ściankę garnka. Zupa naturalnie zrobi się gęstsza, ale nie trzeba dodawać mąki ani śmietany. Pomaga też odstawienie jej na kilkanaście minut po ugotowaniu — kasza i strączki wchłoną część płynu.
Jak podawać zupę długowieczności?
Najlepiej gorącą, z odrobiną oliwy na wierzchu i świeżo mielonym pieprzem. Można dodać natkę pietruszki, bazylię albo starty twardy ser, jeśli zupa nie musi być wegańska. Pasuje do niej kromka dobrego chleba, grzanki albo focaccia.
SKŁADNIKI
- 1 litr bulionu warzywnego
- 1 puszka krojonych pomidorów
- 1/2 szklanki kaszy jęczmiennej perłowej
- 1/2 szklanki suchej fasoli białej
- 1/2 szklanki suchej fasoli czerwonej
- 1/2 szklanki suchej ciecierzycy
- 1/2 szklanki wody
- 5 marchewek
- 5 łodyg selera naciowego
- 4 ziemniaki
- 1 cebula biała
- 8 ząbków czosnku
- 2 łyżki oliwy z oliwek
- 1 łyżeczka suszonego oregano
- 2 liście laurowe
- sól, pieprz
PRZYGOTOWANIE KROK PO KROKU
- Obie fasole i ciecierzycę zalać wodą i odstawić na noc. Następnego dnia ugotować do miękkości.
- Cebulę, seler, marchewkę, ziemniaki i czosnek obrać. Pokroić w drobną kostkę.
- W garnku rozgrzać oliwę z oliwek i smażyć na niej warzywa, aż lekko zmiękną. Wlać wodę i dusić na małym ogniu. Od czasu do czasu zamieszać.
- Wlać bulion warzywny. Dodać liście laurowe i wsypać oregano. Gotować pod przykryciem na małym ogniu, mieszając od co pewien czas.
- Do garnka wsypać opłukaną na drobnym sitku kaszę. Gotować, aż kasza stanie się miękka.
- Dodać ugotowane obie fasole i ciecierzycę oraz krojone pomidory. Doprawić solą i pieprzem. Wymieszać i gotować około 10 minut.
- Podawać od razu na obiad.
13
