Pizza neapolitana: co odróżnia włoską pizzę od wyrobów pizzopodobnych?

Pizza neapolitana: co odróżnia włoską pizzę od wyrobów pizzopodobnych?

Autor Zdjęcia: Shutterstock

Pizza neapolitana to klasyka kuchni włoskiej.

Pizza to najpopularniejsze danie kuchni włoskiej, które można dziś zjeść prawie w każdym zakątku świata. Zrobiła zawrotną karierę, bo jest smaczna, szybka i dość tania. Jednak nie każda pizza to prawdziwa pizza włoska. Jak ją rozpoznać?

Ile kucharzy, tyle różnych przepisów na najsmaczniejszą pizzę. Ile pizzerii, tyle różnych rodzajów pizzy – z boczkiem, szynką, rybą, tuńczykiem, ananasem, grzybami, serem mozzarella lub innymi serami różnych gatunków i obowiązkowo z pomidorami oraz ziołami, a czasem nawet... z wszystkimi jednocześnie.

Pizza - danie najuboższych

Wiele restauracji zachęca też do własnego wyboru dodatków do pizzy. Na placku można mieć wszystko, czego dusza zapragnie. Tymczasem prawdziwa włoska pizza rządzi się swoimi prawami – składa się z przaśnego chlebowego ciasta, na którym kładzie się trzy, najwyżej cztery składniki. Nigdy więcej! Dzięki temu to codzienne jedzenie jest urozmaicone i ma wyrazisty smak.

Trzeba bowiem pamiętać, że od starożytności aż do końca XIX wieku było to jedzenie najuboższych. Cienkie ciasto chlebowe doprawione cebulą lub czosnkiem, posypane rozmarynem, bazylią czy oregano - a więc ziołami pospolicie występującymi na każdym ugorze, było codzienną potrawą biedoty i chłopów. Tylko czasami urozmaicano je rybą czy serem.

Pizza z pomidorami - wynalazek nowożytny

Ciasto chlebowe zostało nobilitowane dopiero pod koniec wieku XIX, kiedy zachwycona tym prostym neapolitańskim daniem królowa Margherita di Savoia (Małgorzata Sabaudzka) pozwoliła nazwać posypany bazylią placek chlebowy z pomidorami i serem mozzarella pizzą margherita. Wtedy nastąpił przełom. Pizza została podniesiona do rangi dania narodowego. Warto też pamiętać, że pomidory, które do Europy dotarły z Ameryki w czasach odkryć geograficznych, początkowo były daniem niezwykle elitarnym. Dopiero gdy staniały, a ich uprawa spowszechniała do tego stopnia, że stać na nie było ludzi ubogich, stały się niezbędnym dodatkiem we włoskiej kuchni.

Rodzaje tradycyjnej włoskiej pizzy

Ciasto na najpopularniejsze rodzaje pizzy, pochodzące z włoskiego południa, robi się z mąki pszennej (Włosi mają specjalną mąkę na pizzę), drożdży (są różne rodzaje drożdży), soli i wody. Ciasto musi być wyrabiane ręcznie, często nawet spód przygotowuje się ręcznie (bez użycia wałka). Gotowe ciasto nie może mieć więcej niż 3 mm grubości. Piecze się je w piecu chlebowym opalanym drewnem w wysokiej temperaturze (ponad 400 stopni) i najlepiej na kamieniu. Przed pieczeniem placek omaszczony jest oliwą, a na jego wierzchu kładzie się nie więcej niż 3 składniki - różne w zależności od rodzaju pizzy.

  • Pizza marinara – pomidory, czosnek, oregano.

  • Pizza margherita – pomidory, mozzarella, bazylia.

  • Pizza neapolitana – pomidory, filety anchois, mozzarella plus dekoracja z kaparów.

  • Pizza romana – z warzywami, przeważnie są do wyboru: cebula, karczochy, cukinia lub bakłażan, oraz ser, pomidory i kapary albo zioła.

Ciekawostką jest, że im dalej na południe Włoch, tym pizza skromniejsza. Wynika to z tego, że regiony południowe zawsze były biedniejsze. Tylko na północy Włoch kładziono na pizzę kawałeczki szynki (pizza prosciutto - z suszoną surową szynką z udźca wieprzowego). Dziś jest to jeden z najpopularniejszych rodzajów pizzy na świecie. Natomiast w oryginalnej pizzy sycylijskiej nie ma np. nawet sera. Bardzo popularne jest natomiast (nie tylko na południu, ale obecnie już w całej Italii) przaśne ciasto chlebowe wyłącznie z oliwą i rozmarynem.

I najważniejsze - do pizzy we Włoszech nie podaje się sosu pomidorowego. Ale nie ma takiej potrzeby! Włoska pizza jest wilgotna i jednocześnie chrupiąca, aromatyczna, delikatna i nigdy nie jest twarda ani sucha.

Ocena: 3,6